بنیاد نیکوکاری فرهنگی آموزشی اکبر ابراهیمی

بنیاد نیکوکاری فرهنگی آموزشی اکبر ابراهیمی

بنیاد نیکوکاری حاج اکبر ابراهیمی با وسعت بسیار زیادی در حوزه‌های مختلف خیریه همواره یاری‌رسان قشر محروم جامعه بوده است. چنانچه بخواهیم همه فعالیت‌های صورت‌گرفته و در حال اجرای این بنیاد را بنویسیم باید به اندازه یک نشریه، مطلب تهیه کنیم. مرکز آموزشی تربیتی با هدف نگهداری و پرورش کودکان بی‌سرپرست، تهیه جهیزیه برای نوعروسان، مشارکت در تهیه مسکن برای اقشار محروم، فعالیت در حوزه سلامت و حمایت از معلولان، توزیع بسته‌های غذایی و حمایت‌هایی از این دست در کنار مدرسه‌سازی عمده فعالیت‌های شاخص این بنیاد است. اما اگر بخواهیم تنها یک مورد از فعالیت‌های او در این بنیاد را به عنوان شاخص ذکر کنیم باید به جریان مدرسه‌سازی او اشاره کنیم. این عبارت یعنی «جریان مدرسه‌سازی» اصطلاح پرمعنایی خواهد بود اگر به تعداد و موقعیت جغرافیایی مدارس ساخته‎شده توسط او دقت کنیم؛ مدارسی برای کودکانی که هفت ساله می‌شوند و دیگر وقت آموختن الفباست. وقت عاشقیت است با کلمات. حالا فهمیده‌اند که دنیا از خانه‌ آنها بزرگتر است و زندگی را باید آموخت، باید خواند، باید نوشت. حالا از زیرسقف خانه کودکی بیرون آمده‌اند و سقفی می‌خواهند که در پناه آن بنشینند، حالا کسی باید بیاید و راه و رسم دنیا را به آنها بیاموزد و بزرگ شوند. بزرگ شوند و دنیا را با دست‌هایشان شکل بدهند. و این بزرگ شدن و قد کشیدن خانه‌ای می‌خواهد به نام مدرسه؛ جایی که انسان بودن را خشت بر خشت بالا ببرد و بسازد. در این مدرسه‌ها، آموزگاران بسیاری هستند، همه مشفق و علم آموخته، اما همیشه کسانی هم هستند که درسی برای ما، برای آموزگاران و برای آدم‌هایی بیرون از مدرسه دارند. آنها مدرسه‌‌سازند، سقفی بنا می‌کنند برای آینده. برای تربیت آدم‌های آینده. آنها مدرسه‌سازند و رد مهربانی دستهای‌شان، روی نیمکت‌های چوبی، روی تخته سیاه و روی ورق‌های خوش‌عطر هر کتاب درسی، پیداست. و در میان آنان، حاج اکبر ابراهیمی، نامی آشناست، برای دیگر خیّران، برای عاشقان کارهای خوب و ماندگار، و برای بچه‌هایی که در پناه محبت و سخاوت او، کلاس‌های درس‌شان، در زمستان‌های سخت، گرم است و در روزهای گرم، جایی مطبوع و دوست‌داشتنی. از این کلاس‌ها و مدرسه‌ها که به وسعت نقشه ایران، امتداد یافته‌اند تا مهرورزی او را به نمایش بگذارند، آدم‌بزرگ‌های فردا بیرون خواهند آمد تا با دانش و توان خود، آینده را شکوفا کنند. آنها به سرِ کشور خود گل‌های رنگارنگی خواهند زد، اما فراموش نخواهند کرد که نهال این گل‌ها را حاج اکبر ابراهیمی در مدرسه‌هایشان کاشته است. با دستی که لبریز موهبت است، با پیشانی بلندی به گشودگی آفتاب، و با دلی زلال که دریایی است.

 بر اساس آخرین آمار به دست آمده، حاج اکبر ابراهیمی ۱۰۱ مدرسه در ایران و یک مدرسه در عراق ساخته است.